Bu dünyada herkesin bir yükü var benimki de hayallerim...

                                   “ Aslında her şey onu fark edip önemsemediğim zaman başladı. Bana çok önceden bir işaret gönderiyordu ama ben görmezden gelip hayatıma devam ediyordum. Taa ki ona bunu vermeyi düşündüğüm gün başıma bu durum gelene kadar…” “Hadi ama dostum yine mi burdasın, hala anlamadın mı? İstediğin kadar deneyebilirsin lakin senin onların gözünün içine baksan bile yanında olduklarını bilmiyorlar neden mi? Çünkü seni görmüyorlar bile,” “Elbet   bir gün beni birisi görecek buna inanıyorum sadece zamanın gelmesini bekliyorum o kadar.”   “Hiç vazgeçmeyeceksin değil mi?” Dedikten sonra bakışlarım ona gerek cevabı vermişti. Yerimden kalkıp bir sonraki zaman yine deneyecektim.   Sakin adımlarlar yürürken gölgesinde   oturduğum ağaca yürürken   en son karşısına oturduğum insanla her zaman yaptığım konuşmayı düşünüyordum. Nerde hata yapmıştım? Masada yanla...